| Θα με θυμηθείς, να το θυμηθείς όταν φύγω πια κι όταν αισθανθείς παγωνιά και τέλος Τότε τι να πεις για παρηγοριά Τότε θα 'ν' αργά, τότε θα 'ν' αργά, τότε θα 'ν' αργά Θα 'ρθουνε στιγμές δάκρυα γεμάτες Μόνη σου θα κλαις, κλείσανε θα λες της ζωής οι στράτες Θα με θυμηθείς, όταν πια θα δεις πόσο σ' αγαπώ, θα με θυμηθείς, θα με θυμηθείς Θα με θυμηθείς, να το θυμηθείς όταν θα χαθώ θα με νοσταλγείς και θα με γυρεύεις Τότε τι να βρεις μες στην ερημιά Τότε θα 'ν' αργά, τότε θα 'ν' αργά, τότε θα 'ν' αργά Θα 'ρθουνε στιγμές δάκρυα γεμάτες Μόνη σου θα κλαις, κλείσανε θα λες της ζωής οι στράτες Θα με θυμηθείς, όταν πια θα δεις πόσο σ' αγαπώ, θα με θυμηθείς, θα με θυμηθείς | You will remember me,remember that when I'm gone already and when you'll be feeling coldness and conclusion Then what could you say for comfort Then it will be late,Then it will be late,Then it will be late There will be moments full of tears You will be crying alone,you will be saying that the walkers of life have closed You will remember me,when at last you see how much I love you,you will remember me,you will remember me You will remember me,remember that when I'm lost you'll be longing for me and looking for me Then what's for you to find in the desert Then it'll be late,Then it'll be late,Then it'll be late There will be moments full of tears You will be crying alone,you will be saying that the walkers of life have closed You will remember me,when at last you see how much I love you,you will remember me,you will remember meς |
Показват се публикациите с етикет Γιάννης Πάριος. Показване на всички публикации
Показват се публикациите с етикет Γιάννης Πάριος. Показване на всички публикации
четвъртък, 3 ноември 2011 г.
Θα με θυμηθείς
четвъртък, 12 август 2010 г.
Αν δεν είχα και σένανε
Με προδώσαν οι φίλοι μου, μα να είσαι καλά που σαν βράχος μου στάθηκες στην κάθε συμφορά Μου κρατούσες το χέρι στα λασπόνερα Βόηθα Παναγιά μου, και μη χειρότερα Αν δεν είχα και σένανε, τι θα ήμουν στη γη Μπορεί αλήτης να 'μουνα, να 'χα καταστραφεί Όπου ρίξω το βλέμμα μου, μόνο πόνο θα δω και χιλιάδες παράπονα στον κόσμο αυτό Και βουλιάζει η ζωή μας στα λασπόνερα Βοήθα Παναγιά μου, και μη χειρότερα | Предадоха ме приятелите, но ти да си добре че като скала застана срещу всяко нещастие държеше ми ръката в калта помагай Богородице, да не става по зле Ако нямах и тебе, какво щях да бъда на земята може скитник да съм бил, да съм се съсипал Каде и да погледна, само болка ще видя и хиляди мъки в този свят и потъва живота ни в калта помагай Богородице, да не става по зле |
Абонамент за:
Публикации (Atom)