Ο γυάλινος κόσμος

Ποιος θα μου δώσει δύναμη τον κόσμο αυτό ν’ αλλάξω, να φτιάξω όμορφες καρδιές μεγάλες και πονετικές, τις σκάρτες να πετάξω; Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ βρε κόσμε γυάλινε, και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε. Να φτιάξω φίλο αληθινό το φίλο να πονάει. Τα βάσανα και οι καημοί να λείψουνε απ’ τη ζωή κι όμορφη να κυλάει. Και στης γυναίκας την καρδιά να βάλω λίγη μπέσα, να της ανάψω μια φωτιά να καταστρέψω την ψευτιά που ’χει στα στήθια μέσα.

Who will give me power to change this world, to make beautiful hearts, large and compassionate, the useless ones to throw away? (I wish i could) give you a push in order to crack oh glassy world, and create a new different society. To make a true friend to sympathize with his friend. The miseries and the thorns to be absent from life and her beautiful to go by. And in the woman's heart to place a bit of credit, to light her up in fire, to destroy the mendacity she hides inside her chest.

Δε θα ξαν' αγαπήσω ( Το μερτικό μου απ' τη χαρά

Το μερτικό μου απ' τη χαρά μου το 'χουν πάρει άλλοι γιατί είχα χέρια καθαρά και μια καρδιά μεγάλη Θεέ μου τη δεύτερη φορά που θα 'ρθω για να ζήσω όσο η καρδιά κι αν λαχταρά δε θα ξαν' αγαπήσω Σαν θαλασσόδαρτο σκαρί σαν βράχος ρημαγμένος ήρθα σαν ξένος στη ζωή και ξαναφεύγω ξένος Θεέ μου τη δεύτερη φορά που θα 'ρθω για να ζήσω όσο η καρδιά κι αν λαχταρά δε θα ξαν' αγαπήσω

My share of joy Others have taken it from me Because I had pure hands and a great heart My god, the second time that I will come to live However much my heart yearns I shall not love again Like a sea-beaten ship's hull like a cracked rock I came into life as a stranger and as a stranger I will leave again. My god, the second time that I will come to live However much my heart yearns I shall not love again

Δε βρήκα έναν άνθρωπο

Δεν βρήκα έναν άνθρωπο τον πόνο μου να νιώσει τώρα που καταστράφηκα κουράγιο να μου δώσει Ως τα πέρατα του κόσμου κι ως την άκρια της γης φτάνει ο πόνος ο δικός μου που δεν ένιωσε κανείς Κανένας φίλος καρδιακός δε βρέθηκε κοντά μου όλοι μ' εγκαταλείψανε σ' αυτή τη συμφορά μου Ως τα πέρατα του κόσμου κι ως την άκρια της γης φτάνει ο πόνος ο δικός μου που δεν ένιωσε κανείς Μονάχα εσύ μανούλα μου ποτέ δεν μ' απαρνιέσαι με γέννησες για να πονάς και για να τυραννιέσαι Ως τα πέρατα του κόσμου κι ως την άκρια της γης φτάνει ο πόνος ο δικός μου που δεν ένιωσε κανείς

I never found a human being to feel the pain I suffered to offer courage now to me that I have been destroyed To the far reaches of the world and to the endings of the earth spreads out the pain that I have which nobody experienced Nobody not my closest friends have stood by me as needed they all in my catastrophe abandoned me alone To the far reaches of the world and to the endings of the earth spreads out the pain that I have which nobody experienced Only by you my mother dear I’ve never been forsaken you gave me birth to feel my pain and always be tormented To the far reaches of the world and to the endings of the earth spreads out the pain that I have which nobody experienced

Βραδιάζει

Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει κι έρχεται η ώρα η δικιά μου Αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει με τη μελαγχολία στη καρδιά μου, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει και τότε το τραγούδι σιγοπιάνω Σαν μάνα το σκοτάδι μ' αγκαλιάζει μια τέτοια ώρα θέλω να πεθάνω, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους

It's getting dark again today it's getting dark and comes mine hour The one that suits like a shirt with the melancholy in my heart, it's getting dark Child of night a hole life I do not bear the morning with the gentlemen in their casmeres tightening I only live in the night with those I love with the illegals and the wrongings It's getting dark again today it's getting dark and then I saterted singing the song easilly Like a mum the dark embraces me a such an hour I want to die, it's getting dark Child of night a hole life I do not bear the morning with the gentlemen in their casmeres tightening I only live in the night with those I love with the illegals and the wrongings

Αγριολούλουδο

Μη με λυπάσαι διώξε με απόψε σαν να 'μαι αγριολούλουδο και τη ζωή μου κόψε Εγώ γυμνός ξεκίνησα εγώ πηγαίνω μόνος Σπίτι μου είναι ο δρόμος και τραγούδι μου ο πόνος Διώξε με και μη λυπάσαι τι θα γίνω μη φοβάσαι κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ'αγριολούλουδο αντέχει Μη με κρατήσεις μονάχα από συμπόνια το κρύο το συνήθισα θ'αντεξω και τα χιόνια Εγώ γυμνός ξεκίνησα εγώ πηγαίνω μόνος Σπίτι μου είναι ο δρόμος και τραγούδι μου ο πόνος Διώξε με και μη λυπάσαι τι θα γίνω μη φοβάσαι κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ'αγριολούλουδο αντέχει

Don't feel sorry for me,drive me away tonight as if I am a wild flower and cut my life I began nude I am heading on all alone My house is the street and my song is the pain Drive me away and don't feel pity for me don't be afraid of what will become of me even if it snows or if it rains the wild flower does remain Don't keep me just out of sympathy I'm used to the cold I 'll manage the snow (too) I began nude I am heading on all alone My house is the street and my song is the pain Drive me away and don't feel pity for me don't be afraid of what will become of me even if it snows or if it rains the wild flower endures