Τα παιδιά μες στην πλατεία

Πιάνω να ζωγραφίσω τα παιδιά μες στην πλατεία σα να 'ταν όπως πρώτα κι όπως θά 'θελα Mα όλα αλλάζουν και το χέρι μου αρπάζουν αλλάξανε τα χρώματα τα λόγια και τα στόματα. Tα μάτια μείναν ίδια στα φώτα στα παιχνίδια. Kάνω να ζωγραφίσω το φεγγάρι που γυρίζει ζεστό και σκονισμένο από ταξίδι μακρινό τα μάτια μου θολώνουν, κι ο αέρας π' αρμενίζει μου λέει τραγούδι ξένο, τραγούδι αλλοπαρμένο. Aμα δεν είναι όπως τα θες δεν έχεις λόγους κι αφορμές, δεν κάνεις βήμα. Oσα κοστίζουν μια δραχμή γι' άλλους κοστίζουν μια ζωή. Δεν είναι κρίμα; Δεν είναι κρίμα; Kάνω ν' αποφασίσω σκαλοπάτι να πατήσω θολές και σκονισμένες μνήμες μου ζωντανές. θεριά μου διψασμένα με κορμιά παραδεισένια το δρόμο σας κοιτάζω ξυπνάω κι ανατριχιάζω. Aμα δεν είναι όπως τα θες δεν έχεις λόγους κι αφορμές, δεν κάνεις βήμα. Oσα κοστίζουν μια δραχμή γι' άλλους κοστίζουν μια ζωή. Δεν είναι κρίμα; Δεν είναι κρίμα;

I'm setting out to paint the kids in the square like if they were like they were before and like I'd like them to be but everything is changing, they grab my hand, the colours changed, the words and the mouths the eyes have remained the same, in the lights, in the games I'm setting out to paint the moon coming back warm and dusty from a far journey my eyes grow dim and the wind blows me loose telling me a strange song, a song from somewhere else When things are not as you want them you have no reasons, no pretexts you take no step All those things that cost one drachma for others cost a lifetime isn't it a pity? isn't it a pity? I set out to make up my mind, to step onto the stairs dim and dusty, my living memories my thirsting monsters with paradise bodies I look at your way, wake up and shudder When things are not as you want them you have no reasons, no pretexts you take no step All those things that cost one drachma for others cost a lifetime isn't it a pity? isn't it a pity?

Τα δυο σου χέρια πήρανε

Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε Με κάψαν τα φρυδάκια σου και τα γλυκά ματάκια σου Έλα μαζί μικρούλα μου να γειάνεις την καρδούλα μου Παλάτια θα σου χτίσω εγώ να σ' έχω μέσα Μαριγώ (Στη δεύτερη εκτέλεση οι στίχοι είναι: Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε και τη χαρά μου πήρανε Τα χέρια σου με κάψανε που άλλον αγκαλιάσανε και δε με λογαριάσανε Μ' αυτά τα χέρια σου τα δυο σκάψε τη γης βαθιά να μπω να μη σε βλέπω και πονώ)

Your two hands took up little sticks and beat me up little sticks and beat me up and took away my joy Your hands burned me as they hugged another one as they hugged another one and didn't count on me With these two hands of yours dig deep inside the earth for me to get in dig deep inside the earth for me to get in so that I do not see you anymore and be in pain

Τα δειλινά

Έφυγες και πήγες μακριά, σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά, σβήσαν απ' τα χείλη τα τραγούδια, γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια. Και τα δειλινά μια φωνή μου ψιθυρίζει μυστικά δε θα γυρίσεις πια. Στους μεγάλους δρόμους περπατώ, με το βλέμμα μου σ' αναζητώ, λες κι αντιλαλούν τα βήματά σου και ο πόνος με τραβάει κοντά σου. Και τα δειλινά μια φωνή μου ψιθυρίζει μυστικά δεν θα γυρίσεις πια. Στα κλαδιά σωπαίνουν τα πουλιά, έρημη η παλιά μας η φωλιά, φύτρωσε στην πόρτα μας χορτάρι, απ' τα χέρια μου σ' έχουνε πάρει. Μα τα δειλινά μια φωνή μου ψιθυρίζει μυστικά δε θα γυρίσεις πια.

You left and went away, clouds shadowed the heart, the songs faded out from the lips, the flowers withered all around... And in the dusk a voice whispers me secretly that you will never return. In the big streets I walk, I search for you with my look, it is as if your steps are echoing and the pain is pulling me close to you... And in the dusk a voice whispers me secretly that you will never return. The birds in the branches are silent, our old nest is deserted, grass grew on our doorstep, you are away from my hands... But in the dusk a voice whispers me secretly that you will never return.

Α πα πα

Δέσποινα Βανδή

Πολύ καλά περνάγαμε

μαζί το διασκεδάζαμε
μα ξαφνικά μου λες εγώ
πώς θέλεις να σε παντρευτώ

A πα πα πα πα πα πα πα πα
εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα

Ναι μια και καλή να το χωνέψεις
A πα πα πα πα πα πα πα πα
πως δεν τα πάω καλά με τις δεσμεύσεις
A πα πα πα πα πα πα πα πα

A πα πα πα πα πα πα πα πα
εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα

Σε είχα ερωτευτεί πολύ
μαζί σου είχα τρελαθεί
Μα ξαφνικά μου λες εγώ
πως θέλεις να σε παντρευτώ

A πα πα πα πα πα πα πα πα
εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα

Ναι μια και καλή να το χωνέψεις
A πα πα πα πα πα πα πα πα
πως δεν τα πάω καλά με τις δεσμεύσεις
A πα πα πα πα πα πα πα πα

A πα πα πα πα πα πα πα πα
εγώ δεν κάνω τέτοια πράγματα

A πα πα...


We were passing our time well
we were having fun together
but suddenly you tell me
that you want me to marry you

A pa pa pa pa pa pa pa pa
I don’t do such things

Yes you have to understand it once and for all
A pa pa pa pa pa pa pa pa
that I’m not doing well with commitments
A pa pa pa pa pa pa pa pa

A pa pa pa pa pa pa pa pa
I don’t do such things

I was so in love with you
I was crazy about you
but suddenly you tell me
that you want me to marry you

A pa pa pa pa pa pa pa pa
I don’t do such things

Yes you have to understand it once and for all
A pa pa pa pa pa pa pa pa
that I’m not doing well with commitments
A pa pa pa pa pa pa pa pa

A pa pa pa pa pa pa pa pa
I don’t do such things

A pa pa…

Άκουσα

Νίκος Οικονομόπουλος

Άκουσα Άκουσα πως όταν πίνεις αναφέρεις το όνομα μου άκουσα μες στο πιοτό σου ότι ψάχνεις τα φιλιά μου άκουσα πως σε πηγαίνουνε στο σπίτι σου στα χέρια άκουσα στον ουρανό σου ότι σβήσανε τ' αστέρια Δεν έχεις φύγει είσαι εδώ αυτό το ξέρεις και καλύτερα από μένα δεν έχεις φύγει είσαι εδώ με ένα φτερό πουλί δεν πέταξε κανένα Δεν έχεις φύγει είσαι εδώ αυτό το ξέρεις και καλύτερα από μένα δεν έχεις φύγει είσαι εδώ με ένα φτερό πουλί δεν πέταξε κανένα Άκουσα πως όταν πίνεις αναφέρεις το όνομα μου Άκουσα πως δεν αφήνεις να σ' αγγίξει άλλος κανένας άκουσα πως παραδέχτηκες ότι ήμουνα ο ένας άκουσα να λες πως είμαι το δικό σου πεπρωμένο άκουσα πως έχεις πια εγωισμό μαχαιρωμένο Δεν έχεις φύγει είσαι εδώ αυτό το ξέρεις και καλύτερα από μένα δεν έχεις φύγει είσαι εδώ με ένα φτερό πουλί δεν πέταξε κανένα Δεν έχεις φύγει είσαι εδώ αυτό το ξέρεις και καλύτερα από μένα δεν έχεις φύγει είσαι εδώ με ένα φτερό πουλί δεν πέταξε κανένα Άκουσα πως όταν πίνεις αναφέρεις το όνομα μου

Чувам Чувам че щом пиеш споменаваш името ми Чувам че в питието търсиш целувките ми Чувам как пребират те вкъщи на раце Чувам че на небето ти гаснат звездите Не си тръгнала тук си това го знаеш също по-добре от мен не си тръгнала тук си с едно перо птичето не полита никога Не си тръгнала тук си това го знаеш също по-добре от мен не си тръгнала тук си с едно перо птичето не полита никога Чувам че щом пиеш споменаваш името ми Чувам че не допускаш друг да те докосва Чух как признаваш че съм единственния Чух да казваш че съм твоята съдба Чух как твоя егоизум те прорязва Не си тръгнала тук си това го знаеш също по-добре от мен не си тръгнала тук си с едно перо птичето не полита никога Не си тръгнала тук си това го знаеш също по-добре от мен не си тръгнала тук си с едно перо птичето не полита никога Чувам че щом пиеш споменаваш името ми

Άκου βρε φίλε

Άκου βρε φίλε Άκου βρε φίλε να δεις τι κρίμα στα δάκρυά της έπεσα θύμα καρδιά δεν είχε στα στήθια μέσα ήτανε ψεύτρα δεν είχε μπέσα Μάτια που κλαίνε μην τα πιστεύεις είναι επικίνδυνα να τ' αγαπάς Θα σε γελάσουνε αν τα λατρεύεις θα σε πληγώσουν και θα πονάς Άκου βρε φίλε να δεις τι κρίμα στα δάκρυά της έπεσα θύμα έκανε τάχα πως μ' αγαπάει τώρα πονάω κι η αλήτισσα γελάει Μάτια που κλαίνε μην τα πιστεύεις είναι επικίνδυνα να τ' αγαπάς Θα σε γελάσουνε αν τα λατρεύεις θα σε πληγώσουν και θα πονάς

Чуй ме приятелю Чуй ме приятелю, да разбереш колко е жалко, станах жертва на сълзите й, тя нямаше сърце в гърдите, беше лъжкиня, не й вярвай! На очи, които проливат сълзи не вярвай, опасно е да ги обичаш, ще те измамят ако ги боготвориш, ще те наранят и ще страдаш. Чуй ме приятелю, да разбереш колко е жалко, станах жертва на сълзите й, преструваше се че ме обича, сега аз страдам, а безсрамницата се смее. На очи, които проливат сълзи не вярвай, опасно е да ги обичаш, ще те измамят ако ги боготвориш, ще те наранят и ще страдаш.

Αγριολούλουδο

Καζαντζίδης

Αγριολούλουδο Μη με λυπάσαι διώξε με απόψε σαν να 'μαι αγριολούλουδο και τη ζωή μου κόψε Εγώ γυμνός ξεκίνησα εγώ πηγαίνω μόνος Σπίτι μου είναι ο δρόμος και τραγούδι μου ο πόνος Διώξε με και μη λυπάσαι τι θα γίνω μη φοβάσαι κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ'αγριολούλουδο αντέχει Μη με κρατήσεις μονάχα από συμπόνια το κρύο το συνήθισα θ'αντεξω και τα χιόνια Εγώ γυμνός ξεκίνησα εγώ πηγαίνω μόνος Σπίτι μου είναι ο δρόμος και τραγούδι μου ο πόνος Διώξε με και μη λυπάσαι τι θα γίνω μη φοβάσαι κι αν χιονίζει και αν βρέχει τ'αγριολούλουδο αντέχει

Диво цвете Не ме жали, изхвърли ме тази вечер все едно съм просто полско цвете. Прекрати живота ми. Аз гол направих първа стъпка и сам вървя нататък. Моят дом е пътят, болката е песента ми. Изхвърли ме и не съжалявай, не мисли какво ще стане с мен. Нека да вали, да падат снегове, ще оцелее дивото то цвете. Не ме дръж просто от съжаление и милост. На студ съм свикнал, ще понеса и снеговете. Аз гол направих първа стъпка и сам вървя нататък. Моят дом е пътят, болката е песента ми. Изхвърли ме и не съжалявай, не мисли какво ще стане с мен. Нека да вали, да падат снегове, ще оцелее дивото цвете.