Βρέχει φωτιά στη στράτα μου

Βρέχει φωτιά στη στράτα μου φωτιά που μ' έχει κάψει για τα φτωχά τα νιάτα μου κανένας δε θα κλάψει Η ζωή, η ζωή εδώ τελειώνει σβήνει το καντήλι μου κι η ψυχή, η ψυχή σαν χελιδόνι φεύγει απ' τα χείλη μου Κύμα πικρό στην πλώρη μου και τα πανιά σκισμένα ούτε αδελφός αγόρι μου δε νοιάστηκε για σένα Η ζωή, η ζωή εδώ τελειώνει σβήνει το καντήλι μου κι η ψυχή, η ψυχή σαν χελιδόνι φεύγει απ' τα χείλη μου

It is raining fire on my way, flames that have consumed me. For my poor youth nobody will shed a tear. Life, life ends here! My little oil lamp is burning down, and the soul, the soul like a swallow, is fleeing from my lips. A bitter wave under my prow, and my sails ripped. No even a brother, my lad, ever cared for you at all. Life, life ends here! My little oil lamp is burning down, and the soul, the soul like a swallow, is fleeing from my lips.

Βράδυ Σαββάτου

Βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες Βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του και ξενυχτάω στα λιμάνια στους σταθμούς βράδυ Σαββάτου στην ερημιά του σου τραγουδάω πού να είσαι δεν ακούς Άδεια η πόλη πού πήγαν όλοι κι όλοι ‘σαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις άδεια η πόλη τι γίναν όλοι αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες Βράδυ Σαββάτου κι η μοναξιά του να με γυρίζει σαν σκυλί στις γειτονιές βράδυ Σαββάτου κι η συννεφιά του να με τυλίγει από παντού χωρίς να φταις

Saturday night and you're somewhere I wonder where you are and what you talk about time goes by, heavy and lonely and you don't want all my thoughts of you Saturday night, I live under its' shadow and spend all night at ports at stations Saturday night, at its' desert I sing for you, where are you, you're not listening Empty city, where has everyone gone? and everyone is you, who was sent away unfairly Empty city, what happened to everyone? if you remember me, drink for me Saturday night and its loneliness guiding me like a dog at the neighbourwood Saturday night and its cloudy weather wraps me all over and it's not your fault.

Βραδιάζει

Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει κι έρχεται η ώρα η δικιά μου Αυτή που σαν πουκάμισο ταιριάζει με τη μελαγχολία στη καρδιά μου, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους Βραδιάζει πάλι σήμερα βραδιάζει και τότε το τραγούδι σιγοπιάνω Σαν μάνα το σκοτάδι μ' αγκαλιάζει μια τέτοια ώρα θέλω να πεθάνω, βραδιάζει Παιδί της νύχτας μια ζωή δε το αντέχω το πρωί με τους κυρίους στα κασμίρια τους σφιγμένους Εγώ τη νύχτα μόνο ζω μαζί με κείνους π' αγαπώ με τους παράνομους και τους αδικημένους

It's getting dark again today it's getting dark and comes mine hour The one that suits like a shirt with the melancholy in my heart, it's getting dark Child of night a hole life I do not bear the morning with the gentlemen in their casmeres tightening I only live in the night with those I love with the illegals and the wrongings It's getting dark again today it's getting dark and then I saterted singing the song easilly Like a mum the dark embraces me a such an hour I want to die, it's getting dark Child of night a hole life I do not bear the morning with the gentlemen in their casmeres tightening I only live in the night with those I love with the illegals and the wrongings

Βικτώρια

Κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει κι έχω χαθεί στης πολιτείας τα στενά, εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη κι εγώ βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. "Αυτή η άνοιξη καθόλου δε μ' αγγίζει" μου λεγες πέρσι τέτοιο βράδυ σκεφτική ύστερα άρχισε η ματιά σου να ραγίζει και σαν τρελός σε κυνηγούσα στη βροχή. Στη Λεωφόρο σε ζητώ και στη Βικτώρια κι από το στέκι μας περνάω το παλιό, ξέρεις καλά πως πια δεν έχω περιθώρια, ξέρω καλά πως θα σαλτάρω αν δε σε βρω. Σ' ένα μπαράκι με προκάει ενας πιωμένος, μου λέει πως ψάχνει από κάπου να πιαστεί κι εγώ ξεκάρφωτος μαζί και καρφωμένος του λέω με στυλ, πως είναι όμορφη η ζωή. Μια πεταλούδα στη γωνιά χαμογελάει, κερνάει τσιγάρο μα πουλάει τη φωτιά. Ο αστυφύλακας ταυτότητα ζητάει, μα εγώ την ψάχνω απ' τα δεκαεννιά. Τώρα γυρίζω σε μια στέπα χιονισμένη, ένας ροζ πάνθηρας που τρέμει και πεινά. Ένα σου γέλιο με χτυπάει και μ' ανασταίνει κι όλα τα δίνω για να σμίξουμε ξανά. Κάνει μια ψύχρα που τρυπάει και αρρωσταίνει, έξω η νύχτα με τραβάει απ' τα μαλλιά. Εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη, κι εγώ βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. Κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει.

There's a breeze out tonight that sickens me I've lost myself in the city's narrow streets You're sleeping upon a frothy sea While I sink every night on dry land "This spring doesn't move me at all" You'd told me last year, thoughtfully, on a night like this Then your gaze started to crack And I was chasing you like crazy through the rain I look for you by the boulevard and Victoria I pass by our old haunt You know very well I'm well over the edge I know very well that I'll flip if I don't find you Some drunk bumps into me in some bar He tells me he's looking for something to hold on to And I, sober and piss drunk at once Tell him with style that life is beautiful A butterfly at the corner smiles at me She's giving away a cigarette but charging for the fire The policeman is asking for identity But I'm searching for it since nineteen Now I'm wandering on a snowy steppe A rose panther, trembling and hungry One smile from you knocks me out and resurrects me And I'd give everything for us to meet again There's a breeze out that pierces and sickens Outside the night is dragging me by the hair You're sleeping upon a frothy sea While I sink every night on dry land There's a breeze out tonight... that sickens me

Ανάθεμά σε θάλασσα

Ανάθεμα σε θάλασσα που κάνεις ώρες-ώρες να κλαίνε χήρες κι ορφανά και μάνες μαυροφόρες Στο Τούνεσι, στη Μπαρμπαριά, μας έπιασε κακοκαιριά Αναθεμά σε θάλασσα κανένα δεν αφήνεις λεβέντες παίρνεις διαλεχτούς και πίσω δεν τους δίνεις Στα αγριεμένα κύματα στη μαύρη αγκαλιά σου του κόσμου πήρες τα παιδιά και τα 'κανες δικά σου

Curse be on you the damned sea from time to time you make orphans and widows to weep and mothers black to dress in In Tunis the Berbery coast A bad storm fell in our course Curse be on you the damned sea alone you leave not one of them you pick selected lads and chose and never you return them In the wild untamed waves in your black bottomless hold children you snatched of the world to make yours in the deep cold

Ανάθεμά σε

Σ' έχω ώρες ώρες μα το Θεό τόσο πολλή ανάγκη που τρέχουν απ' τα μάτια μου θάλασσες και πελάγη Στείλε ένα γράμμα μια συλλαβή αν έχεις το Θεό σου που κρέμομαι απ' τα χείλη σου κι είμαι στο έλεός σου Ανάθεμά σε δε με λυπάσαι που καίγομαι και λιώνω που μ' έκανες και σ' αγαπώ και τώρα μαραζώνω Κλειδώθηκαν οι σκέψεις μου μες στου μυαλού τα υπόγεια αχ πόσα θέλω να σου πω μα δεν υπάρχουν λόγια Ανάθεμά σε δε με λυπάσαι που καίγομαι και λιώνω που μ' έκανες και σ' αγαπώ και τώρα μαραζώνω

There are times, god as my witness That I need you so that I cry seas and open seas Send me a letter,a single syllable If you believe in god! for I hang from your lips and I am at your mercy Damn you! Don't you have any sympathy for me for I am burned and melt away for you have made me to love you and now I wither away My thoughts have been locked in the cellars of my mind oh! I want to tell you so many things but there are no words left for me to speak Damn you!Don't you have any sympathy for me for I am burned and melt away for you have made me to love you and now I wither away

Αν κάποτε μ' αγάπησες

Πήρες το τρένο για τ' αστέρια μ’ άφησες στον γκρίζο ουρανό. Κρεβάτι νεκρό, χολιγουντιανό ψέμα, ζωή που διάλεξα να ζω. Απόψε θα μείνω ως τις έξι, στα χείλη μου μια κόκκινη ευχή. Πετάω σαν μου κλέβουνε τον χρόνο, ανοίγω της κουρτίνας τη ζωή. Αν κάποτε μ’ αγάπησες πες μου τι αλήθεια είδες Αν κάποτε μ’ αγάπησες πες μου τι αλήθεια είχες. Πήρες το τρένο για τ' αστέρια μ' άφησες στον γκρίζο ουρανό. Κρεβάτι νεκρό, χολιγουντιανό ψέμα, ζωή που διάλεξα να ζω. Αν κάποτε μ’ αγάπησες πες μου τι αλήθεια είδες Αν κάποτε μ’ αγάπησες πες μου τι αλήθεια είχες.

You took the train to the stars, you left me in the grey sky dead bed, lie of Hollywood, life that I chose to live. Tonight I’ll stay until six, on my lips a red wish I fly when they steal from me the time, I open life’s curtain If you loved once, really tell me what did you see If you loved once, really tell me what did you see. I took the train to the stars, you left me in the grey sky dead bed, lie of Hollywood, life that I chose to live. If you loved once, really tell me what did you see If you loved once, really tell me what did you see.