Ξημερώνει και βραδιάζει

Ξημερώνει και βραδιάζει Πάντα στον ίδιο τον σκοπό φέρτε μου να πιω το ακριβότερο πιοτό εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ Κι όταν βλέπεις ταβερνιάρη Να σπάω να παραμιλώ μη με κατακρίνεις μη με παίρνεις για τρελό εγώ πληρώνω τα μάτια π' αγαπώ Η καρδιά μου συννεφιάζει Τρέχουν τα δάκρυα βροχή σίγουρα θα πάμε μια και φτάσαμε ως εκεί Εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή

Day breaks and night arrives Always on the same beat brink to me to drink by far the most expensive drink I want to pay for the eyes that I love And when you see me, tavern man To break things and to mumble don’t condemn me don’t take me for a crazy one I want to pay for the eyes that I love My heart’s overcast with clouds The tears drip and run like rain Surely we will end up since we came to that point with you in the ground and me in a prison cell

Ξημερώνει

Ξημερώνει κι εγώ στους δρόμους τριγυρνώ κι αν χαράζει το φως δε φτάνει εδώ Πού να είσαι; Ποια χέρια σε κοιμίζουνε; Ποια τραγούδια σε νανουρίζουνε; Μια καρδιά, έχω μόνο μια καρδιά που για σένα κλαίει κάθε βραδιά Ξημερώνει στου κόσμου όλου τις καρδιές μα για μένα δεν χάραξε ποτές Σε φωνάζω και να μ’ ακούσεις δεν μπορείς ξημερώνει κι εσύ δε λες να ’ρθεις

It's dawning And I'm wandering in the streets Even if the day is breaking The light doesn't arrive here Where are you? Which hands are putting you to bed? Which songs Are lulling you? One heart, I've got only one heart Which is crying for you every evening It's dawning in the whole world's hearts But for me The day has never broken I call you And you can't hear me It's dawning And you don't want to come

Ξενάκι

Απόψε μαυρομάτα μου σου χάρισα τα νιάτα μου και βρέθηκα στην ξενιτιά πουλί σε θάλασσα πλατιά Ξενάκι είμαι και θα ‘ρθω στο στρώμα σου να κοιμηθώ κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς ξενάκι είμαι να τους πεις Το φεγγαράκι ρώτησα πού θα σε βρω αρχόντισσα και μου είπε ο αυγερινός εκεί που φέγγει ο ουρανός Ξενάκι είμαι και θα ‘ρθω στο στρώμα σου να κοιμηθώ κι αν σε μαλώσουν μην ντραπείς ξενάκι είμαι να τους πεις

Tonight, my black-eyed lady I offered you my youth and found myself in the foreign lands a bird in a wide sea Xenaki I am, and will come on your bed to sleep and if they berate you don't be ashamed Xenaki I am, tell them The little moon I asked where to find you, my lady and the morning star told me "there, where the sky is bright" Xenaki I am, and will come on your bed to sleep and if they berate you don't be ashamed Xenaki I am, tell them

Ψίθυρος στη μοναξιά

Η ζωή μου ξανά έχει αλλάξει, σε καινούρια τραβήγματα μπήκε στα κλεφτά σου φιλιά ξαναβρήκε ό,τι ως τώρα μ' είχε τρομάξει Μα χαλάλι μικρό μου, χαλάλι Τόσο σπάταλος είναι ο πόνος δε με νοιάζει που χάνεται ο χρόνος κι η καρδιά μου μυαλό δε θα βάλει Το κορμάκι αυτό που λατρεύω σατανάς στις δικές του τις φλόγες, θα φωτίζει αυτά που πιστεύω όπως καίγεται σ' άλλη αγκαλιά Του Φλεβάρη, του Μάρτη τα χιόνια, του εργένη τριμμένα σεντόνια, θα μου δώσουν αυτό που γυρεύω ένα ψίθυρο στη μοναξιά το κορμάκι αυτό που λατρεύω Χαμηλώνουν της νύχτας οι νότες, στην ψευδαίσθηση που άλλαζε χρώμα Μία μάχη χρωστάνε ακόμα της καρδιάς οι τρελοί πατριώτες Πως μου λείπεις να ξέρω δεν φτάνει και γουλιά τη γουλιά κολυμπάω με τους άλλους πνιγμένους να πάω, ως εκεί το κόλπο δεν πιάνει

My life has again changed, in new struggles it has engaged in your stolen kisses it again found whatever until now had startled me But it's worth it my little one, it's worth it How wasteful pain is it does not concern me where time is lost and my heart will not learn from it's mistakes That body which I adore satan in its own flames, will illuminate what I believe the way it burns in another embrace February, March's snowfalls, the bachelor's threadbare sheets will give me that which I'm searching for a whisper in the loneliness that body which I adore The night's tones are lowered, in the illusion which changed colour One more battle is owed by the heart's crazy subjects That I miss you I know is not enough and sip by sip I swim to join other drowned ones, up to there the technique doesn't work

Ψέματα

Τέρμα τα θαύματα, τα σινεμά κλειστά Δεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις... όλα τα φώτα σβήνω και κρύβομαι ξανά Δεν υπάρχεις πια, δεν υπάρχεις... Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα, Ένα αστείο χαζό ένα όνειρο Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα, Ένα αστείο χαζό εγώ χωρίς εσένα, Εγώ χωρίς εσένα Μες στη βουή ξεχνιέμαι κι ο κόσμος προσπερνά. Δε με ψάχνεις πια, δε με ψάχνεις. Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα, Ένα αστείο χαζό ένα όνειρο Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα, Ένα αστείο χαζό εγώ χωρίς εσένα, Εγώ χωρίς εσένα Δε θέλω να θυμάμαι, δε θέλω να ξεχνάω Δε σε έχω πια, δε σε έχω... την έξοδο κινδύνου δε βρίσκω πουθενά, Δε σε έχω πια, δε σε έχω...

Miracles are over, cinemas are closed you don't exist anymore, you don't exist I switch all the lights off, and I hide myself again you don't exist anymore, you don't exist Lies, lies, tell me that it's a lie a silly joke, a dream Lies, lies, tell me that it's a lie a silly joke, me without you me without you I am forgotten in the noise and people pass by you don't look for me anymore you don't look for me Lies, lies, tell me that it's a lie a silly joke, a dream Lies, lies, tell me that it's a lie a silly joke, me without you me without you I don't want to remember, I don't want to forget I don't have you anymore, I don't have you... the fire exit, I don't find anywhere I don't have you anymore, I don't have you...

Ψάξε με

Ψάξε με με τα νυχτιάτικά σου μάτια πάρε με στα πιο υγρά σου μονοπάτια τίποτα δε θα με κάνει να μη σ' αγαπώ. Ψάξε με μες τις Δευτέρες που μου λείπεις πάρε με γίνομαι άγαλμα της λύπης χάνομαι, την πιο παράλογη αγάπη ζω Κι όταν δε θα σ' αγαπάω πιο πολύ θα σ' αγαπώ, κι όταν πάψω να σ' το λέω δε θα ζω. Ψάξε με σαν να μαι εγώ ο πειρασμός σου, πάρε με στις μαύρες τρύπες των ματιών σου. Βρίσε με, με την ιδέα σου μονάχα ζω. Ψάξε με στην πιο βαθιά υπόσχεση σου πάρε με, είμαι τραγούδι στη φωνή σου Βγάλε με από το δίλημμα αυτό που ζω. Κι όταν δε θα σ' αγαπάω πιο πολύ θα σ' αγαπώ, κι όταν πάψω να σ'το λέω δε θα ζω.

Look for me with your dark bright like night eyes take me in your most wet and cozy pathways not a thing can make my heart not loving yououou... Look for me into the Mondays that I miss you take me, I turn into a sorrow statue I am lost, I live the most insane love with you... And when I say that I don't love you I will love you even more, and if I ever stop saying that I'll be gone. Look for me, like I was your temptation prize, take me into the black holes of your eyes. Swear at me, your thought is only what keeps me alive. Look for me into the words of your biggest promise take me, I am a song said by your voice Help me out of that dilemma that I can't afford. And when I say that I don't love you I will love you even more, and if I ever stop saying that I'll be gone.

Θερμοπύλες

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Ποτέ από το χρέος μη κινούντες· δίκαιοι κι ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις, αλλά με λύπη κιόλας κι ευσπλαχνία· γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι, πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε· πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους. Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Honor to those who in their lives have defined and guard their Thermopylae. Never stirring from duty; just and upright in all their deeds, yet with pity and compassion too; generous when they are rich, and when they are poor, again a little generous, again helping as much as they can; always speaking the truth, yet without hatred for those who lie. And more honor is due to them when they foresee (and many do foresee) that Ephialtes will finally appear, and that the Medes in the end will go through.